Dual Panel1Kawula namung presasat sekar alasan ing Saron. Sekar bakung ing lebak paredèn. Pengantèn lanang:
2Kaya kembang ing antarané eri, ya mengkono kekasihku ing antarané para wong wadon. Pengantèn wadon:
3Kaya wit apel ing antarané wit-witan ing alas, ya mengkono kekasihku yèn katandhing karo para priya. Aku seneng ngéyub ing ngisoré, lan legining rasané dadi pekaremanku.
4Aku diajak menyang gedhong pésta, lan sih-katresnané tansah dakrasakaké.
5Kekuwatanku bali menèh merga mangan kismis, lan awakku pulih seger mangan apel, merga awakku mauné lemes déning kasmaran.
6Sirahku disangga nganggo astané kiwa, astané tengen ngelus-elus aku.
7Hé para putri ing Yérusalèm. Kowé padha janjia dadia kidang utawa menjangan, ora arep ngganggu aku sing lagi kasmaran. Pengantèn wadon:
8Aku krungu swarané kekasihku, rawuhé presasat nglumpati gunung-gunung, nrabas metu punthuk-punthuk enggoné marani aku.
9Kekasihku kaya kidang, kaya menjangan lanang sing isih nom. Panjenengané jumeneng ing sisihé témbok, banjur ngungak ing jendhéla, mirsani liwat sela-selaning ruji.
10Kekasihku banjur ngandika. Pengantèn lanang: Mrénéa kekasihku, lungguha ing kéné karo aku!
11Mangsa bedhidhing wis liwat, udané wis terang.
12Ing pedésan kembang-kembang wis mekar, saiki mangsané menyanyi; pambekuré manuk dara keprungu ing ara-ara.
13Wohé wit ara wis wiwit padha mateng, gandané kembang wit anggur sumebar ing endi-endi. Mrénéa wong ayu, kekasihku, mrénéa karo aku.
14Kowé kaya dara sing ndhelik ing sela-selané gunung karang. Aku dakndeleng ayuné rupamu, lan ngrungokaké swaramu sing ngresepaké.
15Ayo padha dicekel asu wawar sing ngrusak kebon anggur kita, sing saiki lagi kembang. Pengantèn wadon:
16Kekasihku kuwi duwèkku dhéwé, lan aku kagungané kekasihku, kang nunggoni wedhusé ana ing ara-ara bakung,
17nganti tekané angin wayah ésuk, lan pepeteng sumilak. Kekasihku banjur kondur, tindaké kaya playuné kidang, kaya menjangan lanang sing mlumpat-mlumpat ing pegunungan.